Aleliunaite-Jankovska najlepszym sportowcem

- To że otrzymałam to wyróżnienie oraz że mogę się uczyć, studiować zawdzięczam głownie mojemu wspaniałemu mężowi oraz teściowej. Oni pod moją nieobecność albo podczas nauki zajmują się domem oraz dzieckiem - mówi koszykarka. - Póki co wszystko zdaję terminowo i nie muszę żadnych egzaminów przekładać. Aczkolwiek jeśli taka sytuacja by zaistniała to myślę, że nie byłoby żadnego problemu. Uczelnia jest bardzo przychylna i pomocna w takich sytuacjach - dodaje Aleliunaite-Jankovska. Obecnie Reda wraz z koleżankami z zespołu intensywnie wchodzi w kolejny ciężki ligowy sezon. Jej głowę zaprzątają myśli o kolejnych rywalkach, a także kolejne zagrywki ciężko ćwiczone na treningach. Na naukę znajduje się jednak czas w... autokarze podczas częstych ligowych wojaży. - Czas na naukę i książki mam tylko między treningami. Uczę się też sporo w autokarze podczas meczów wyjazdowych. Wtedy jest bardzo cicho i spokojnie. Podróże są często dość długie, a więc sporo można przeczytać i się nauczyć - tłumaczy poznańska środkowa. Co warte podkreślenia na uczelni wiedzą, że jedna z ich studentek wyczynowo uprawia koszykówkę. Mało tego poszczególni wykładowcy są zainteresowani również wynikami poznańskich akademiczek, a także poszczególnymi indywidualnymi osiągnięciami swojej podopiecznej. - Profesorowie na uczelni wiedzą gdzie i jak gram. Często się pytają jak mi i dziewczynom poszło. Czasem jak przychodzę na zajęcia po wygranym meczu to gratulują, a jak zdarzy się przegrana to pytają dlaczego tym razem nie wyszło - zdradza nam koszykarka. Najważniejsza dla środkowej ze stolicy Wielkopolski jest jednak przede wszystkim rodzina. Maż oraz pięcioletnie już dziecko. - Dla mnie zawsze najważniejsza była i jest rodzina. Mam wspaniała rodzinę i przyjaciół. Dzięki nim mogę się uczyć i rozwijać, a także nadal grać na wysokim poziomie w koszykówkę - mówi Aleliunaite-Jankovska. A czy maleństwo zdradza już symptomy zainteresowania koszykówką? - pytamy na zakończenie rozmowy. - Oczywiście, że tak. Bardzo go do tego sportu ciągnie. Kto wie może kiedyś coś z tego zainteresowania będzie - uśmiecha się Reda.